داستان وفا ي ما . .  .

 در روزگار پر تراكم اشتغالات روزمره دنيوي ، گاهي فراموشمان مي شود ، از چه روي پاي در اين سرا پرده هستي نهاده ايم ؟

از خاطرمان مي رود كه خالقي مهربان داريم كه او ما را دوست دارد و ما را به حال خويش رها نكرده است.

پروردگار مهرباني  كه براي ما ، از روي لطف و مهرباني ، راهنماياني از جنس خود ما قرار داده است.

خداي مهربان من و شما ،‌ما را به سمت سعادت و آرامش دعوت كرده است.

آفريدگار مهرباني كه ما را به مغفرت و رحمت خويش فرا خوانده است.
گام برمي داريم ،‌تا طعم شيرين زندگي همراه با سعادت را كه پروردگار مهربان را از زبان اين راهنمايان گوش فرا دهيم در

در برابر مهرباني آن يكتاي بي همتا ، سپاس و تشكر فراوان شايسته است.

پس به سوي مهرباني و سعادت

همراه با  غدير

مهر و محبت اهل بيت عليهم السلام ، بويژه پيامبر اكرم و حضرت امير عليه السلام در قلب هاي ايرانيان ، ريشه  اي عميق به بلنداي  ابتداي  دعوت اسلام دارد.

از دير  زماني كه ياران و ياوران اهل بيت عليهم السلام از ايران كهن به ديار ايشان سفر مي كردند و  يا  حضور فرستادگان ايشان به ايران زمين.

در نهايت با حضور فخر ايرانيان ، امام رضا عليه السلام ، تاثير شگرف ، محبت ايرانيان به اهل بيت عليهم السلام در استقبال از ايشان  در شهر هاي مختلف ، خود زبانزد تاريخ مي شود.

و از آن جمله، حديث مشهور «ثقلين» است كه فرمودند:

« إنّي تارِكٌ فيكُم الثَّقَلَينِ، ما إن تَمَسَّكتُم بِهِما لَن‌تَضِلّوا، كِتابَ اللهِ وَ عِترَتي أهلِ‌‌بَيتي، وَ إنَّهُمّا

لَن‌يَفتَرِقا حَتّي يَرِدا عَلَيَّ الحَوضَ »

« در ميان شما دو گوهر گران‌بها به‌جا مي‌گذارم، كه اگر با هر دوي آنها همراه و متّصل

باشيد، هيچ‌گاه گمراه نخواهيدشد. آن دو، كتاب خدا و خاندانم هستند؛ كه از هم جدايي

ناپذيرند تا آنگاه كه در كنار حوض (در بهشت) بر من واردشوند. »